Descrizione, testo e note nel documento allegato.
Quònti nòcc che sugni amò la mia tesitüra
e curi perchè sô in ritàrt d’un quart d’ura.
Sugni de timbrà ul cartelén,
che pagüra de truvà ul principàl visèn:
quònt i ritàrt in trî
te se ciamada a giustificà ul perchè
e la suspensión la gh’è.
Ul fischio de la siréna
in sógn al sènti apèna apèna
e al me dés: fa svèlt che te rivet in ritàrt.
Sô curüda in repàrt
ul cœur al me bateva fòrt
ma gh’éra là gnamò nisœun
e de telàr n’andava gna vœun.
Ho incuminciâ sübet a lavurà
tònt è gnamò de pasâ ul cap a cuntrulà.
Infili la spuléta in de la navéta
e tiri la bachéta.
Ul telàr al lavura
e intrecia ul sò filà,
ul cutón al pasa e al vègn ligâ
e tònti cuprilètt e fas vègnen få.
Al me telàm g’ho vurü bèn
e vòtt ur al dé ia pasavi insèm,
e quònt sunava la siréna a disévi:
– La giurnada l’è pasada
la mia produsion l’ho fada.
E lasavi ul pòst a la mia cumpagna
che con grinta la incuminciava a infilà
la spulètt de la trama.
Quatòrdes ònn ho pasâ ne la mia tesitüra
e la sugni ancamò cumè un’aventüra.
Sô svegliada e in del mè lècc sô truvada,
sô tirada sœu a vardà sœu ‘l prepuntén
se gh’éri lé amò ul mè telàr visén.
Ma dopo un atim sô rendüda cünt
ch’éri sugnâ, oh che pecâ…
ma mé tüta la nòcc ho laurâ!
