Documento catalogato col numero:

Poesia “L’utava di mort”

Descrizione:

Descrizione, testo e note nel documento allegato.

A l’utava di mort
gh’éra sèmper una prinada,
la sces sœu la strada
l’éra tüta sbiancada.
Tüta la famiglia a la sira
al cimitéri l’andava,
ul regiù col tabàrr in spala
ul pâ con la mantelina
la mòm col scialpón négher
e i bagài col gulfén e i guantétt:
andavum a pisà i lümett.
Ul rusari l’inviavum fœura de câ
e al finivum quònt sérum là;
e a vegné indrê
i requiem eterna ia diséva misê.
Cala setimòna lé favum gió la mélga
con la raspina in del segión
e a impiendivum un bèll sacón,
ghe la vendévum al Regunden
che al rivava col caretén,
al me dava un sachètt de castègn
ai favum cœus in stala con la stüa a lègn.
L’éra de ghisa e mè pâ per cunsümà póch
al g’héra fâ la camisa.
Favum sœu anca i burœui;
se tiravum tœucc arènt
e ia mangiavum dènt per dènt.
Oh, cume se güstaven
fa niènt se i bésti ògni tònt cagaven.
La vaca la se vultava indrê
na vuréva un pô anca lé.

Anno – Decennio:

Tema:

Paese:

Luogo:

Soggetto:

Personaggio/Ente:

Genere letterario:

LEGENDA DELLE CORTI

CHIUDI

ARCHIVIO

STORIA

EDIFICI

CORTI

EDICOLE

CATASTO

CONTATTI

PRIVACY

PROLOCO

ARCHIVIO

STORIA

EDIFICI

LE CORTI

EDICOLE

CATASTO

CONTATTI

PRIVACY

PROLOCO