Descrizione, testo e note nel documento allegato.
Quònt a séri una tusa mé
de Belœusch a pasava un trambaión:
ghe diséven sgicherlón.
Al partiva de Trèss
e al rivava fina a Munsa,
andava piòn piòn
e al rivava dumòn.
Dopo al duveva turnà indrê,
che gibilê.
Andava a sgiœutt
sœu la tradotta al sgiacava magœutt per tœutt
ma gh’éra sicür nisœun.
Quònt a gh’éra un pô de ròmpa de fà
al se metéva a mügià;
quònt al se inviava
tœutt ul ciél al se innüverava:
firacul e fœum
e ‘l sgéch al vedévum pœu nisœeun.
I uperari a pagaven sèmper la mes’ura,
al gh’éra l’asma
al rivava dopo trî quart d’ura.
Al tèmp de guéra
quònt gh’éra l’oscüramènt
al purtava dü fanai bleu
e te vedévet pœu niént.
Dedrê de la mutrìs una fila de vagón
al pariva ul mèrci püsê lunch de la stasión.
Pôr gomba de lègn!
l’éra sèmper pièn:
schiscià sœu cumè i büscétt,
anca de fœura tacà sœu i finestrétt.
La ghe andava bèn ai murùs,
in câ éren cuntrulâ,
l’éra tüscos pecâ;
invéce sœu ‘l sgéch éren sœu arènt
e un quéi basén al faven con l’oscüramènt.
Ogni tònt se sentiva vulà un quéi sgiafetón
l’éra un queivœun che ‘l raspava un quéi butón.
Pôr sgicherlón
te favet cumpasión.
E dopo tònti òn t’hem vést muré
ma la tua storia la dev no finé inscé
perchè un tuchèll de la nostra giuventü
l’hem pasada insèma a té.
